Όλη η σύγχρονη ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από πεφωτισμένους ηγέτες που δεν πρόλαβαν για κάποιο λόγο να ολοκληρώσουν το έργο τους. Σε αυτό το ηρωικό εθνικό πάνθεον πρώτος έχει τοποθετηθεί ο Καποδίστριας. Ανέκαθεν ασκούσε στη συλλογική μνήμη πολύ μεγάλη γοητεία, τον τελευταίο καιρό όμως και με τον ντόρο γύρω από την ταινία του Σμαραγδή είναι σε μεγάλη μόδα και απίστευτη αποδοχή.
Φυσικά ο Κωνσταντάτος, ως γλάστρα, προσπαθεί να ποτιστεί μαζί με τον βασιλικό. Κάνει ολόκληρη ανακαίνιση στην πλατεία δημαρχείου προκειμένου να τοποθετηθεί ανδριάντας του Καποδίστρια.
Αρκετά όμως με την ωραιοποίηση της ιστορίας και την κατασκευή ηγετών. Αρκετά με τον μεγάλο άντρα που δήθεν δεν αξίζει στην κατσαπλιάδικη ελληνική νοοτροπία. Διαβάζοντας την πραγματική ιστορία διαπιστώνουμε το πόσο αυταρχικό ήταν το καθεστώς Καποδίστρια, βλέπουμε το πόσο εξυπηρετούσε συγκεκριμένα φιλορωσικά συμφέροντα και πόσο είχε απομακρυνθεί από τα πιο προοδευτικά στοιχεία της ελληνικής επανάστασης, το σύνταγμα και την λαϊκή κυριαρχία. Ενώ είναι επίσης ιστορικά αποδεδειγμένο πως ούτε και με την ελληνική επανάσταση ήταν τα πρώτα χρόνια τουλάχιστον.
Η πολιτική δεν είναι μόνο ικανότητα και τιμιότητα, δεν είναι η αριστεία των μεγάλων πνευμάτων. Είναι πρώτα από όλα οπτική συμφερόντων, είναι ποιον θέλεις να εξυπηρετήσεις, τον λαό ή την ολιγαρχία; Γιατί στην κοινωνία υπάρχουν αντικρουόμενες τάξεις, υπάρχουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι. Και η διαφθορά δεν είναι συνήθως στοιχείο χαρακτήρα είναι φαινόμενο που προκύπτει όταν προέχει πάντα η κερδοφορία των ισχυρών. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και τα μεγάλα συμφέροντα μπορεί να έχουν αντιθέσεις και μεταξύ τους. Για παράδειγμα σήμερα αν μια μερίδα του κεφαλαίου δεν σε συμπαθεί αυτό είναι επειδή εξυπηρετείς μια άλλη περισσότερο και όχι επειδή ασκείς φιλολαϊκή πολιτική.
Είμαστε σίγουροι ότι ο δήμαρχος θαυμάζει τον Καποδίστρια, θαυμάζει τον αυταρχισμό και την υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων. Θα στέκεται μπροστά στον ανδριάντα σαν να είναι μπροστά στον καθρέφτη του, ενώ φαντασιώνεται ότι είναι ο σύγχρονος Καποδίστριας. Ακόμα και αν ξεπεράσουμε τα λεφτά που σκορπάει για φιέστες ακόμα μια φορά , τους συμβολισμούς αδυνατούμε να τους ξεπεράσουμε.
Ίσως στην επόμενη πλατεία να βάλει και δικό του ανδριάντα, ποιος ξέρει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου